Geplaatst op 9 september 2016

Hardlopers zijn gezellige kletsmeijers

Afgelopen weekend was mijn eerste serieuze test in de aanloop naar de Amsterdam Marathon, de 30 van Noord. Voor veel hardlopers is dit een belangrijk meetpunt in de training. Omdat de Afsluitdijk Open op het allerlaatste moment was afgelast, werd het extra gezellig. Hardlopen verbroedert en is goed voor de volksgezondheid.

Oude bekenden

De omstandigheden lijken niet al te ideaal. De temperatuur is goed, misschien een beetje aan de warme kant, dat wel. Op weg van het pontje naar de atletiekbaan van Atos in Noord kleurt de hemel donker en pakken de wolken zich vanuit het westen samen. De hemelsluizen openen zich in de buurt van het sportpark. Schuilend onder een boom heb ik mijn eerste hardlooppraatje van de dag. Bij het omkleden in de sporthal is het niet anders, je kent niemand, maar iedereen lult alsof ze oude bekenden van elkaar zijn. De hardloopfamilie heeft een dagje uit. Over het weer wordt niet gepraat. Chagrijnige gezichten omdat de Afsluitdijk Open is afgelast zie je niet.

Het gaat niet om de tijd. Het gaat om het genieten

Bij de start kom ik een vriendin uit m’n studietijd tegen. In de 15 km die volgen, ben ik helemaal bij met haar leven. Borstkanker – ‘erfelijk’, maar dat wist ze niet – en een herseninfarct – bijwerking van de medicijnen tegen de kanker. Wat doe je dan? Hardlopen, de marathon. Het gevoel in het linkerbeen is niet helemaal teruggekeerd, maar een kniesoor die daar om maalt. En hardlopen is vooral genieten. Onderweg sluit nog iemand aan om te schuilen voor de harde wind die vol op de kop blaast. Over en weer worden grappen gemaakt.

Mooie opsteker

Hardlopen als therapie. In de Parool-rubriek De klapstoel van twee weken geleden noemt dichter en schrijver Erik Jan Harmsen (‘Hallo Muur’) hardlopen ‘mijn redding’. “Op vakantie had ik twee weken niet gelopen. Ik sloeg meteen aan het kutten. Mijn hoofd ging op slot, somber zonder aanwijsbare reden. Na een rondje van een kilometer of vijf voelde ik me meteen weer beter. (…) Ik doe het om me goed te voelen.”

Dankzij de geanimeerde gesprekken onderweg schieten de kilometers weg. Als een dieseltje lopen we door de polders van Waterland. Geen inzinking onderweg. Dat is een mooie opsteker op weg naar de marathon. Volgende week wacht de Dam tot Damloop, van de rust en ruimte van de polder naar het gedrang in de Coentunnel en op de dijken van Oostzaan en Zaandam. Totaal verschillende lopen, maar beide een feestje onder gelijkgestemden.

Gelukkig houden hardlopers ook iets menselijks. Naast de blije gezichten zie je tamelijk veel mensen teleurgesteld over de finish komen. ‘Het ging toch niet zo lekker’, ‘ik ben niet zo blij met m’n tijd’. Terwijl ik denk: je hebt een prachtige route door Waterland gelopen, door oude polders en over meanderende dijken. Geniet! Dertig kilometer of een halve marathon lopen is een prachtige prestatie, toch?

Tekst: Hans Pieters

img_2253