Geplaatst op 20 april 2018

In cirkels lopen te lopen

Ken je dit gevoel? Je bent aan het lopen. Je kijkt alleen recht op de weg waarop je loopt. Je merkt weinig van wat er om je heen gebeurt. Je pace is relaxed en steady, daar zit geen enkele uitdaging in, je bent puur bezig met hardlopen.

Runner’s high

Je kijkt niet op je horloge, je praat niet met je medelopers. Dan opeens is er een x-aantal kilometers omgevlogen en heb je helemaal niet doorgehad dat je die kilometerborden bent gepasseerd.

Je bent zo heerlijk bezig dat je alles om je heen vergeet

Je bent gefocused. Je doet namelijk maar één ding en bent zo heerlijk bezig dat je alles om je heen vergeet. Je bent in een heerlijke runner’s high van je keurige perfect constante pace.

Ik hou ervan als dat gebeurt. Ik moet eerlijk zeggen, dat overkomt me best vaak. Hoe ideaal zou het zijn als je dit de hele race zou kunnen vasthouden? Helaas is dit voor mij vaak een onderdeel van een race, want ik kan deze concentratie/ontspanning niet de gehele race vasthouden.

Concentratiecirkels

Mijn loopmaatje stuurde me een echt interessant stuk over de concentratiecirkels van de Duitse sportpsycholoog Eberspächer. Dit beschreef precies mijn gedachtegangen. En kennelijk heeft iedereen met deze processen te maken. Als je hiervan bewust bent, kun je jezelf wellicht herpakken en het proces omdraaien, zodat je inderdaad je doel kunt bereiken.

cirkels eberspacher

De binnenste cirkel is de ideale situatie, zoals ik die hierboven beschreef. Stoorzenders uit je omgeving zijn compleet weggevaagd. Eén focus, één taak.

De tweede cirkel staat voor de afleidingen uit de directe omgeving. Bijvoorbeeld irriterende lopers vóór je, doordat ze bijvoorbeeld aan het praten zijn of naast elkaar lopen. Of iemand die zijn muziek veel te hard heeft aanstaan. In deze cirkel zit je ook als je met fysieke ongemakken te maken krijgt. Bijvoorbeeld dat je naar de dixie moet, of dat de zon te warm in je ogen schijnt. Dat die tegenwind toch wat krachtiger is dan je dacht. Op dit moment kun je best wel zelf je focus herpakken, maar dat heb je volledig in eigen hand.

De derde cirkel… “Eigenlijk zou ik veel sneller moeten lopen als ik die PR wil pakken, hoezo loop ik niet meer met die snelle lopers mee?”. In deze cirkel word je afgeleid door de gedachte hoe het eigenlijk zou moeten zijn. Je vergelijkt de meest ideale situatie met de werkelijkheid. En meestal word je daar niet vrolijk van. Je bent de grip aan het verliezen. Je bent jezelf verwijten aan het maken. Had ik nou maar beter die heuvels getraind, of even doorgezet tijdens die intervaltraining.

Cirkel 4. Het gaat nu niet meer over je doel bereiken, maar puur over winnen of verliezen.  “Oeps.. Als ik nu niet doorloop, kan ik wel fluiten naar dat PR…”

Cirkel 5: Wat zijn de gevolgen als ik niet die PR haal/ als ik die race niet finish. Wat moeten de mensen die met me hebben meegeleefd wel niet denken? Wat zou ik een enorme faler zijn. Kan ik mezelf dan nog wel recht in de ogen aankijken?

Herken je deze cirkels? Er ging voor mij een wereld open

Cirkel 6: Waar ben ik eigenlijk mee bezig? Je doel is volledig uit het zicht, de meerwaarde is verloren gegaan en je deelname zie je als pure tijdsverspilling. Het vergt enorm veel energie om jezelf te herpakken. Uitstappen kan een acceptabele optie zijn. DNF.  Dat wil je echt niet. Tenzij je een echte blessure te pakken hebt.

Herken je deze cirkels? Er ging voor mij een wereld open. Ik herken alles en kan gewoon ook precies aangeven wáár ik in een race de gedachten had.

Omdenken

Oké… Nu weet je dus hoe je gedachten werken tijdens een race. Maar hoe kun je nu toch zorgen dat je weer lekker in de eerste cirkel komt, lekker loopt en als resultaat wellicht toch die PR binnenharkt? Je presteert nu eenmaal beter als je niet wordt afgeleid en gewoon lekker loopt te lopen.

  • Probeer afleidende omstandigheden te negeren of te accepteren. Je hebt er vaak geen invloed op, dus maak je er niet druk over.
  • Onthoudt echt storende zaken en bedenk dat je een organisatie daarop aanspreekt na de race. Daardoor kun je ze voor  nu loslaten.
  • Wees bewust van de oorzaak van het gebrek aan concentratie. Door de bewustwording kun je je focus vaak de goede richting insturen.
  • Vraag jezelf af of je twijfel of angst terecht is. Je kunt de race best finishen! Voetje voor voetje… dan kom je er wel. Die medaille wacht op je!

Je prestaties zullen met sprongen vooruit gaan als je hoofdzaken en bijzaken goed van elkaar leert scheiden. Je kunt je aandacht sturen naar het belangrijkste aspect van dat moment: het lopen. Bewustwording is daarbij essentieel.

Hoe doe de ge da?

Ik heb bedacht dat ik, net zoals ik tijdens mijn eerste marathon deed, een paar woorden op een lint ga schrijven die me helpen mijn focus te herpakken. Mijn focus woorden zijn: GÁÁN, rechtop lopen, buik aanspannen, armen (langs je lichaam)  en Passen aanpassen. De woorden die Dennis mij tijdens mijn trainingen altijd influistert. Gewoon. Alleen goed lopen. Die woorden wil ik als een mantra gebruiken tijdens mijn races.

Daarnaast wil ik gaan “prioritizen”. Wat is mijn doel? Het lopen van een PR. Wat is mijn secundaire doel? De race finishen, de bling binnenhalen. (de Olympische Spelen halen) (grapje natuurlijk, dat laatste)

Ik ga een marge inbouwen voor onverwachte zaken

Ik wil mijn race in stukjes opdelen. Dit had ik al eens vaker gehoord, maar heb het eigenlijk zelf nooit gedaan. Ik wil 8 stukjes van 5 kilometer gaan lopen en een beetje. Dit kan van waterpost naar waterpost zijn, maar ook van gelletje naar gelletje. Want die moet/wil ik ook elke 5 kilometer nemen. Dat is me goed bevallen tijdens Limassol. Dat wordt mijn afspraak met mezelf.

Ik ga een marge inbouwen voor onverwachte zaken. Dixie bezoek, of langer tijd bij een drankpost. Die ga ik incalculeren bij mijn beoogde finishtijd.

Eyes on the price

Nu ik dit schrijf, besef ik me dat er vaker mensen dit tegen me hebben gezegd. Bijvoorbeeld Martijn Mensink, de oprichter van Mindful Running en tevens mijn teamgenootje. Focus op je ademhaling, hoe je je voelt en hou op met denken. Ook Chris Berendse, die 32 kilometer naast me heeft gelopen tijdens de TCS Amsterdam Marathon:  “Adem in, adem uit, laat alle negatieve gedachten gaan, Peet. Jij kan dit, visualiseer dat” En recent heb ik hele fijne gesprekken gehad met Janneke Poort, mijn loopmaatje met wie ik mijn duurloop door Deventer liep. “Jij moet leren omdenken!”

Aan mijn training ligt het niet. Misschien wel aan het warme weer en mijn snelle start in Limassol. Als ik nu terugdenk in welke cirkels ik heb gelopen, dan weet ik dat ik me weer puur moet gaan focussen. Da’s best lastig voor zo’n stuiterbal als dat ik ben.

Nu ik weet dat de cirkels van Eberspächer bestaan, in mijn hoofd zitten en dat ik er wat mee kan, ga ik het eens uitproberen in Parijs. Wellicht helpt deze blog jou ook om jouw doel te halen.

Bedankt lief loopmaatje, dat je deze inzichten met me wilde delen!

Omdenken vanaf mile 14!!:

Tekst: Petra Kerkhove

Interesse in het Loopleven van Peet? Kijk hier.