Geplaatst op 15 november 2014

Karin Amatmoekrim

Karin (1976) is schrijfster, moeder en anti-hardloopster

Karin Amatmoekrim is vooral schrijfster. Ze werd geboren in Paramaribo. Op haar vierde verhuisde ze naar Nederland. In 2004 debuteerde ze met haar eerste boek: Het Knipperleven. Cabaratier Pieter Jouke benaderde haar recent voor zijn boek: ‘Ik ren dus ik ben.’ Dit terwijl ze een uitgesproken anti-hardloopster is. Keep-on-Running.nl probeerde erachter te komen waarom ze fysieke inspanning verafschuwt en stelde haar tien vragen.

1. Op je vierde verhuisde je vanuit Suriname naar IJmuiden. Herinner je je nog iets uit die periode? Wat speelde zich af in Suriname en in Nederland destijds?
‘Ik herinner me niet veel van Suriname zelf. Tussen mijn jeugd in Paramaribo en de migratie naar Nederland voeren we een tijdje mee op een schip waar mijn stiefvader op werkte. Daarvan herinner ik me dat we walvissen zagen, en vliegende vissen. We gingen naar Brazilië, Duitsland, Schotland. Het was een groot avontuur.’

2. Vertel eens waarom cabaratier Pieter Jouke je heeft benaderd voor het boek ‘Ik ren dus ik ben’. Je bent toch helemaal geen hardloper?
‘Ik ben zeker geen hardloper. Sterker nog; ik wantrouw elke vorm van lichaamsbeweging waarvoor je niet betaald wordt of waaraan je geen seksueel genot ontleent. Dat Pieter Jouke me vroeg, berust op een vergissing. Hij nam aan dat ik sportief van aard zou zijn. Waarom? Geen idee. Misschien zie ik er heel gezond uit.’

3. Is de anti-hardloper in je te porren om het tegendeel te bewijzen? Namelijk dat hardlopen wel degelijk positief kan werken of van invloed kan zijn op een positieve gemoedsrust en zelfs creativiteit.
‘Iedereen moet zelf weten wat hij doet. Het probleem met hardlopers is dat ze zo aanwezig zijn. Als ik wijn zit te drinken op een terras, hoef ik niet van die gezonde mensen voorbij te zien draven. Doe dat lekker ergens anders, zeg. Mijn man loopt trouwens ook. Ik weet daardoor meer van de praktijk van het hardlopen dan me lief is.’

4. Je hebt psychologie en literatuur gestudeerd aan de UvA. Ben je hierdoor gaan schrijven of had dat een andere reden?
‘Je bent al een schrijver voordat je dat besluit te worden, denk ik. De interesse in literatuur specifiek en in de condition humaine in het algemeen, is waarschijnlijk wel schrijvers eigen. Vandaar mijn studiekeuze. Psychologie heb ik trouwens alleen tot mijn propedeuse gedaan. Ik ben in de Moderne Letterkunde afgestudeerd, met een minor Westerse Filosofie.’

5. Wat is het geheim achter je boeken? Waar en vooral wanneer vind je de rust en de creativiteit om te schrijven?
‘Ik lees veel, bezoek exposities, luister naar muziek. Het komt neer op het observeren van mensen. Afstand nemen van de wereld zodat je haar daarna opnieuw kan scheppen. De rust zit waarschijnlijk in het kijken.’

6. Sport je weleens of is dat zelden? Hoe blijf je fit?
‘Ik sport niet. Sinds mijn zwangerschappen – ik heb twee kinderen – is mijn rug wel verzwakt. Ik wil wel op hoge hakken blijven lopen, dus ik doe af en toe van die oefeningen voor mijn onderrug. Zo saai, ik moet er bijna van huilen. Ik denk niet dat er veel mensen zijn met een grotere afkeer van fysieke inspanning, dan ik.’

7. Begrijp je dat er zoveel mensen hardlopen? Hoe zou je dat verklaren?
‘Het zal iets te maken hebben met de behoefte om terug naar de basis te gaan. Weg van alle technologie, en te lopen zoals men denkt dat onze voorouders dat hebben gedaan. Alleen hadden die voorouders geen aerodynamische pakjes en gepersonaliseerde sportschoenen. En ze schepten er hoogstwaarschijnlijk ook niet zo over op. Daar zal wellicht ook wel iets van het succes in schuilen; dat je fijn applaus krijgt van je omgeving, als je een marathon hebt gelopen. Knap hoor.’

8. Heb je ooit weleens overwogen om hardloopschoenen aan te trekken en een blokje om te gaan?
‘Ik heb een keer een poging gewaagd, ik was een jaar of zestien. Ik liep tot aan het bushokje aan het einde van de straat. Daar ben ik gaan zitten om een sigaret te roken. Ik was na een kwartier weer thuis.’

9. Wat is je favoriete boek of thema? Of moet je dat voor jezelf nog uitvinden/schrijven?
‘Ik heb niet één lievelingsboek. En hoewel ik niet in thema’s denk, zou ik wel kunnen zeggen dat eenzaamheid een thema is dat me fascineert. Het is ook universeel. Sommigen zouden zelfs zeggen dat het existentieel is.’

10 . In 2015 publiceer je een nieuwe roman. Kun je daar al iets over verklappen?
‘Nee, daar zeg ik liever niets over. Ik koester de maanden waarin het boek nog helemaal van mij is.’

Ik denk niet dat er veel mensen zijn met een grotere afkeer van fysieke inspanning, dan ik.

Website: www.amatmoekrim.com

Boeken:

Het Knipperleven (2004)
Wanneer wij samen zijn (2006)
Titus (2009)
Het gym (2011)
De man van veel (2013)

Fotocredits: Willem van den Heuvel