This is Amsterdam…

‘Na een koude, natte week, werd er afgelopen zondag droog weer voorspeld met een matige zuidenwind en bewolking. Ongeveer 18 graden. Ik zelf vond het fantastisch loopweer, maar veel mensen vonden het een beetje te warm.’ Petra Kerkhove over de TCS Amsterdam Marathon.

De marathon van Amsterdam wordt vrijwel altijd rond half oktober georganiseerd. Dit jaar viel het event gelukkig niet samen met het ADE (Amsterdam Dance Event), want de stad was al vol genoeg met de hardlopers.

Drukke stad

Vergeleken met bijvoorbeeld Rotterdam is Amsterdam een hele drukke stad. Zodra je Amsterdam Centraal Station uitloopt, komt de mensenmenigte al op je af. Om een marathon te organiseren in de hoofdstad, moet je grote delen op slot zetten voor het verkeer. In Rotterdam lijkt dat geen problemen te veroorzaken, voor Amsterdammers lijkt het een drama. Jawel, This is Amsterdam.

Tijdens de marathon staken op diverse plekken uit het niets hordes toeristen (met rolkoffers) pardoes het parcours over. Bizar! De organisatie had vrijwel het hele parcours afgezet met dranghekken, en ook diverse ‘oversteekplaatsen’ georganiseerd. Maar in Amsterdam houdt niemand daar rekening mee, en veel inwoners zijn vooral erg chagrijnig dat ze niet zomaar hun eigen weg kunnen kiezen voor die ene dag in het jaar.

Dit blijkt ook uit het feit dat er niet veel publiek langs de kant staat. De organisatie zorgt voor hele leuke deejays en drumbands, maar de Amsterdammers zie je daar geen feestje bouwen. Als ik dan toch nog een keer de vergelijking met Rotterdam mag maken, dat is daar helemaal anders! Het lijkt wel of alle Rotterdammers uitrukken naar het parcours, en daar gezellig een dagje met een biertje genieten van de lopers (of ze uitlachen). Het staat daar namelijk rijen dik!

De aanloop

Het begint vaak al te kriebelen als je de mail of de brief binnenkrijgt op de (digitale) kokosmat. Want daarmee mag je je startbewijs ophalen op de Expo. Ikzelf vind het heel erg leuk om over zo’n expo te lopen, want er zijn vaak leuke aanbiedingen en soms leer je weer nieuwe producten kennen. De expo van Amsterdam wordt gehouden in de Sporthallen Zuid, die vlak bij het Olympisch Stadion liggen. Het ophalen van het nummer is op de dagen vóór de marathon zó gebeurd, maar op zondag kan het wat stress geven.

Op zondag is er een hele grote drukte om het Olympisch Stadion. Je kunt je verkleden in de sporthallen en je spullen afgeven bij de tenten. Er staan grote borden die je alle richtingen op sturen. Om het stadion staan er diverse kraampjes en stands, waar je nog een energiedrankje of koffie kunt kopen. Het is er heel erg druk, ook bij de dixies. Het is aan te raden om een half uur van te voren richting de startvakken in het stadion te gaan, want de stroom van lopers en bezoekers beweegt traag.

Het voelt heroïsch om het stadion in te lopen met alle toeschouwers en de muziek

Doordat je in het midden van het stadion in de startvakken staat, kun je ook de start van de toppers zien! Dat is wel echt cool om te zien! Er wordt echt een feestje gebouwd door de  deejay. De start is ‘rollend’ dus na de toppers kunnen de andere startvakken redelijk snel aansluiten. Tip! Zorg er bij je inschrijving voor dat je in een goed startvak zit! Omdat er geen ‘pauze’ tussen de startvakken zit, heb je al meteen heel veel mensen voor je voeten.

Linksplakkers

En dan ben je los! Je draait links het stadion uit en zet koers op het Vondelpark. Vanaf daar loop je direct door naar het Rijksmuseum, waar je onderdoor gaat. Prachtig! Je loopt er terug omheen, helaas is het pad hier heel erg smal, maar richting de Hobbemakade, om een hele vreemde lus te maken op de Zuidas. Dan loop je richting het Martin Luther Kingpark, waar je ook nog even een random straat indraait om een hele scherpe lus te maken. Niet echt een inspirerende omgeving, maar er is gelukkig wel wat ruimte in het parcours hier om in te halen. Voor zover dat gaat. Het leek wel of we in Londen liepen, met al die ‘linksplakkers’. Misschien komt het doordat ik in een ‘laat’ startvak zat, maar passeren was echt heel lastig. Vanaf het Martin Luther King park mag je de mooie lus langs de Amstel maken. Langs die prachtige molen, langs het water met het zonnetje op je bol, met een klein windje tegen. Aangezien het daar te smal is voor toeschouwers, is dat echt een stukje waar je blij bent met een goede speellijst of wat aanspraak van je medelopers. Le Champion heeft dat deel van het parcours ‘opgeleukt’ met waterboarders, boten met grote opblaas-Mizunoschoenen en een zanger op een boot die heel toepasselijk het nummer ‘de Woonboot’ zingt.

img_0472

Extra boost

Als je eindelijk de brug van Ouderkerk aan de Amstel passeert, dan weet je dat je datzelfde stuk nog terug mag. Persoonlijk vind ik dat geen straf, het is echt mooi daar, en ik weet dat het volgende stuk een redelijk troosteloze bende wordt door het industriegebied: de kilometers 26 tot en met 32 voeren je namelijk door Amsterdam Duivendrecht. Pas als je Park Frankendael ziet, krijg je weer iets te zien van de bewoonde wereld. Op kilometer 36 passeer je Brouwerij ’t IJ (een mooie molen) en vanaf daar staan er weer wat meer toeschouwers. In de tunnel die volgt staan de HalfcrazyRunners, die je die extra boost geven.

Je loopt de Stadhouderskade af, langs de Heineken Experience, waar ook de toegang is tot ‘de Pijp’ een druk stadsdeel, waar niet iedereen begrip heeft voor de oversteekplaats. Vlak na kilometerpunt 39 is een verzorgingspost, waar je helaas veel lopers langs de kant ziet zitten. Het schijnt dat dat elk jaar zo is. Maar gelukkig kom je na die drinkpost ook snel langs de cheerzone van de Running Junkies, dat is echt altijd een feestje! Op 40 km duik je terug het Vondelpark in, en met die leuke muziek daar kom je dat park wel door. Ik heb het zelf al eens vaker gezegd, maar het Vondelpark doet mij zelf denken aan het Central Park in New York, waar de finish is van de New York Marathon. De laatste kilometers zijn altijd even doorbikkelen. Je gaat dezelfde weg als dat je bent gekomen weer terug richting het Olympisch Stadion. De finish is fantastisch! Het laatste deel ga je onder luid gejuich, applaus en een heerlijke beat over de atletiekbaan de streep over. Dat maakt het wel echt af!

img_2664

Buiten het stadion krijg je een energiedrankje, water en een stuk banaan. Daar ben je vlak bij de tasseninname en kun je meteen doorlopen naar de Sporthallen Zuid, om te douchen en je te verkleden. Omdat het voor mij een ‘thuiswedstrijd’ was, heb ik daar geen gebruik van gemaakt. Ook heb ik niet gekeken of er mogelijkheid tot masseren was. Maar een vriend van me liet me wat beelden zien van de herenkleedkamer, en daar was het echt verschrikkelijk smerig!

img_0471

Conclusie

Conclusie: de marathon van Amsterdam is een hele drukke marathon, met vanaf kilometer 28 tot 37 een behoorlijk demotiverend stuk. De ‘highlights’ zijn prachtig, maar die mag je dan ook tweemaal bekijken (1 keer heen en 1 keer terug). Zorg zelf voor aanhang op het parcours, Amsterdam is niet in de cheering-mood op zondagochtend.

Tekst: Petra Kerkhove