Rugklachten en spit

Voor het eerst in lange tijd heb ik weer eens een spitaanval. Oorzaak: een zondag klussen en daarna hardlopen in combinatie met core stability-oefeningen. Wat doe je als je spit hebt? Stilzitten of toch bewegen?

Blijven bewegen

Hardlopen is even minder aanlokkelijk nu, maar ik wil het zo snel mogelijk weer oppakken. Dus duik ik het internet op. En daar vindt ik op Margriet.nl deze tip van fysiotherapeut Rik van Schaik:

“Heb je rugklachten, dan is het belangrijkste advies om te blijven bewegen op geleide van pijn. Hoewel rugpijn zeer heftig kan zijn, is er in de meeste gevallen geen sprake van schade. Je kunt de pijn dan zien als een beschermingsmechanisme, waarbij je lichaam om een verandering in je (bewegings)gedrag vraagt.”

Maximaal twee dagen rust

Van Schaik adviseert maximaal twee dagen rust. Dat laatste is een kort-door -de-bochtsamenvatting, maar het is vooral ook een advies dat ik graag lees. Mijn niet door empirisch onderzoek onderbouwde theorie is dat bewegen bij blessures beter is dan rust. Zo’n dertig jaar geleden was het advies juist andersom. Bij een hernia was bedrust het devies. Bij een enkelblessure was belasting uit den boze. 

Een belangrijke omslag in dit denken hebben we te danken aan de Coumans bandage, waarbij de enkel wordt ingetaped om steun aan het geblesseerde gewricht of de spier te gegeven, zodat het herstel sneller verloopt. De slimme tapebandage nam de rol van de beschadigde banden over, zodat je de enkel toch voorzichtig mocht belasten.

Goed gezelschap

Terug naar mijn spit. Ik bevind me in goed gezelschap. Twee miljoen mensen hebben rugpijn of nekklachten, blijkt uit cijfers van RIVM. Spit valt met die wetenschap in mijn hoofd hooguit onder de noemer ‘ongemak’. Ik mag het mezelf aantrekken. Als beeldschermwerker negeer ik mijn rug. Ik weet dat ik tijd moet maken voor core stability-oefeningen. De spit is een wake-up call: Rust Roest!

Tekst: Hans Pieters