Mikel Knippenberg

Running into 2016

Het zal lastig worden om 2015 te overtreffen. In 2015 finishte ik op De Zestig van Texel en lukte het om Forrest Gump op Texel op de nationale televisie te krijgen. Ongeveer 800.000 kijkers zagen mijn vader van Hoek van Holland naar Stockholm rennen in 1974. In 2015 kwam ook de internationale atletiek onder een vergrootglas te liggen met betrekking tot dopingproblematiek. Het roer moet om, dát is inmiddels wel duidelijk. Het was ook het jaar dat Dafne Schippers Nederland weer op de kaart zette met een fantastische wereldtitel in Peking. De titel sportvrouw van het jaar komt haar volledig toe. Chapeau.

In november was ik in de Schotse sneeuw om een eerbetoon te brengen aan mijn inmiddels twintig jaar geleden overleden vader. Dat deed ik samen met grote vriend Björn Verduijn. Even voelden we ons ongenaakbaar op de flanken van toverberg Schiehallion. Rond diezelfde tijd sloeg het noodlot toe in Parijs bij de gruwelijke terreuraanslagen. Een ander moment dat mij altijd zal bijblijven is de finish van Anton-Jan Thijssen in Scheveningen. Een heel jaar lang liep hij langs de Rand van het Land. Bij nacht en ontij, in weer en wind. Op de avond van 19 december volbracht hij zijn queeste nabij de recent geopende Pier van Scheveningen. Die ochtend liep ikzelf in Amsterdam de Heuvelloop. Vier rondes door het Amsterdamse Bos nabij de Manege en de hockeyvelden, uiteraard óver de heuvel. Het was zwaar maar heerlijk en goed georganiseerd door Running Holland.

Zijn dit de schimmen uit het Blauwe Uur?

Zijn dit de schimmen uit het Blauwe Uur? Anton-Jan Thijssen finisht bij de Pier van Scheveningen

Vooruitkijken
Bij terugblikken hoort ook vooruitkijken. Want het verleden kun je niet beïnvloeden, de toekomst wél. Er komt weer een Jan Knippenberg Memorial in 2016. Om precies te zijn in de nacht van 25 en 26 maart. De start is in Hoek van Holland, de finish is in Den Helder.

Dankzij aanleg van de lagune nabij Camperduin is de JKM nu bijna helemaal over het strand

Dankzij aanleg van de lagune nabij Camperduin is de JKM nu bijna helemaal over het strand

Nu we het toch hebben over vooruitblikken en goede voornemens dan is er natuurlijk één atlete die dat absolúút zou moeten doen. In 2014 en 2015 volgde ik haar en tekende regelmatig een verhaal op. Op Eerste Kerstdag ontmoette ik haar in levende lijve in Amersfoort. Ze was daar samen met haar zus Marcella. In café Lobbes overhandigde ze me onderstaande tekst, die hieronder integraal is overgenomen. Getekend Adrienne Herzog.

Van links naar rechts: Marcella Herzog, Mikel Knippenberg, Adrienne Herzog

Van links naar rechts: Marcella Herzog, Mikel Knippenberg, Adrienne Herzog

“Today on my run I had serious talk to myself while the beats of Avicii’s ‘Talk to myself’ where blasting in my ears (seriously make sure you listen to that song – it is very sexy). It is 2016. Can you believe? Where did 2015 go? 2015 has been the most up and down year for me. It’s a year where I learned hard but very important lessons. I learned that my happiness isn’t depending on running fast or performing BY ANY MEANS. I learned to be a happy person without being an athlete and to be a person with other talents and goals than just running.

I also started to hate running and the running world for a little while but still I kept training and kept running day in, day out…I wasn’t sure if I wanted to make a come back any more. I was close to quitting a million times. I talked about coming back, maybe, but wasn’t really acting upon my words, until the last few weeks. An alarm went off in my head yesterday… I realized (kind of late) that it is 2016. My boyfriend and my best friends have lately made some subtle hints by saying: “You are so born to run, how could you give up?” They also said: “You are so driven and talented, I can’t even imagine how that would be if you would quit.” In all occasions I reacted like “I KNOW”, I kind of yelled it…”I KNOW, I KNOW”, you are so right. In the past years nobody told me that but THANKS and I KNOW.

I was close to quitting a million times

So, to make all this dreamy talk short: I am back at it! Full force. I am not where I need to be YET. I have still a long way to go. I realize it will be hardest come back ever. It scares the S*** out of me thinking about it and it makes me excited and challenges me from the tip of my toes to my curly crazy hair. I also realize a come back will bring media-attention and questions and I really did enjoy the quiet time over the past year. There was no special attention and mostly no stress. I do feel bad that I have put the Dutch track and field Athletics in bad daylight. This has never been my intention and I really hope I can turn this around in the future. I hope I can be an example for anyone who wants to go after something, a dream… Especially anyone who wants to make a COME BACK! Go after it, go for it, don’t wait and don’t hesitate. I feel kind of stupid having been hanging around – walking in circles the past year – it is full force ahead, onward and upward from here on!

I do feel bad that I have put the Dutch track and field Athletics in bad daylight

Incredible big thanks to some people for having my back no matter what, for reinsuring me: My coach, my friends, my loved ones and also my haters for inspiring me to come back even more. Also a big thanks to some people on social media, you know who you are, so cool to see continues support. And yeah I will need you guys more than ever the upcoming period!”

Op 16 mei van dit jaar loopt de twee-jarige schorsing van atlete Adrienne Herzog af. Keep-on-Running.nl volgt haar comeback met belangstelling. Laat 2016 maar beginnen.

Tekst: Mikel Knippenberg / Adrienne Herzog
Foto’s: Running Holland, Mikel Knippenberg