Geplaatst op 27 augustus 2015

The Beatles – Run For Your Life

You better run for your life if you can, little girl

Hide your head in the sand little girl

Catch you with another man

That’s the end’a little girl

Rennen voor je leven. Maar dan anders. In de film ‘A Hard Day’s Night’ worden de vier bekendste ‘Liverpudlians’ op weg naar het station van Liverpool achtervolgd door een horde hysterisch gillende fans. Het is de ultieme verbeelding van de ‘Beatlemania’ die rond 1964 zijn hoogtepunt bereikt. De ‘lads’ worden geleefd en reizen van hot naar her, met tournees in Azië, Europa, Australië en de Verenigde Staten. Op het toppunt van hun commerciële succes vloeien de artistieke krachten echter weg. Het eind ’65 uitgebrachte zesde album ‘Rubber Soul’ vormt de opmaat voor de fameuze studiojaren die nog zullen volgen.

Samenhangende kunstuiting
Volgens Beatles-producer George Martin was ‘Rubber Soul’ “de eerste plaat die de nieuwe, groeiende Beatles aan de wereld laat zien.” Waren de albums vóór die tijd toch vooral een verzameling singles, Rubber Soul is de eerste elpee die als een samenhangende kunstuiting kan worden beschouwd. Voor velen, en uw redacteur hoort daarbij, is het album het beste wat The Beatles ooit maakten. En dat zit ‘m niet alleen in de fraaie muziek en akkoordenschema’s, maar ook in de teksten. Voorbij de zoete romantiek van de vroegere songs, schudden deze teksten wakker, ze inspireren, verontrusten, stellen gerust, onderwijzen, sporen aan.

Een nieuw vaatje
Met songs als ‘We can work it out’, ‘Nowhere man’ en ‘In my life’ krijgen de songteksten een geheel nieuwe lading. Opvallend is dat de vrouwen in een aantal songs, los van ‘Michelle’ dan, steeds meer voor zichzelf opkomen. In die zin hebben ook zij de Beatlemania achter zich gelaten. In ‘You won’t see me’ weigert het meisje ‘zelfs maar te luisteren’, in ‘I’m looking through you’ wordt ze uitgelachen en in ‘Norwegian wood’ voelt de verteller zich de speelbal van het meisje. En zo krijgt het ‘kleine meisje’ in ‘Run For Your Life’ de niet mis te verstane waarschuwing dat ze er niet met een andere man vandoor moet gaan. Het echte leven komt om de hoek.

Lang verhaal kort, vanaf ‘Rubber Soul’ onttrekken The Beatles zich definitief aan het image dat hen groot maakte, maar waar ze zelf nagenoeg aan onderdoor gingen. Na het laatste liveconcert op 29 augustus 1966 in Candlestick Park, San Francisco, formuleerde George Harrison dit gevoel als volgt:

“We’d done about 1,400 live shows and I certainly felt that was it… it was ridiculous, and it felt dangerous because everybody was out of hand and out of line. Even the cops were out of line… we’ve got to stop this… we’ve got to pack this in.”

Tekst: Paul Postema